Spróbuj tego, Je-hee. Dobrze wygląda.
Sól naprawdę wiele zmienia.
To niesamowite, że twoja restauracja nie padła.
Podajesz korę z drzewa, nie jedzenie.
Zbliża się sezon na narty.
- Chcesz jechać? - Umiesz jeździć na nartach?
Pewnie. A czego ja nie umiem?
Tylko baseball mi nie idzie.
Muszę do łazienki.
Gdzie jest łazienka?
Proszę iść prosto, aż będzie oznakowanie.
- To kawałek stąd. - Dobrze.
Pójdę z tobą.
Nie jestem dzieckiem.
Jest jeszcze jasno. Nic mi nie będzie.
To w dużej kawiarni. Jest tam bezpiecznie.
POSTAWIONO ZARZUTY
Niedbałość Je-hee Kim doprowadziła do urazu.
Miał być pierwszy śnieg, a pada deszcz.
Chyba będzie ulewa.
Jeśli będzie padało, napijmy się kawy nad rzeką Han.
Jasne, cokolwiek zechcesz.
Wszystko w porządku, Je-hee?
Ze mną?
Jasne.
Czemu pytasz?
Tak sobie. Bez powodu.
Ale...
może jednak snowboard? Umiesz jeździć?
Je-hee.
Mówiłem, że wszystko umiem.
Ech ty...
Przechwalać się też umiesz.
Czemu mnie nie wkurzasz, nawet kiedy jesteś zarozumiały?
To...
Pycha.
ZAKŁAD KARNY SEOBU
Nie wpadniesz na niego, jeśli nie będziesz pracować w szklarni.
Wytrzymaj jeszcze te dwa miesiące.
Nie mów naczelnikowi. Źle się z tym czuję.
On już wie.
Przestraszył się i chciał wysłać Yeoma do Daegu,
więc poprosiłem, żeby pozwolił ci odejść z pracy.
Ludzie mówią, że jesteś wyjątkowo traktowany.
Jeśli dziennikarze złapią temat, zaszkodzą ci.
To gówno!
Zostało ci dwa i pół miesiąca. Trzymaj się z dala od gówna.
Dzisiaj Min-chul dowie się, czy wyjdzie na warunkowe?
Tak, dzisiaj.
- Wyjdzie, prawda? - Pewnie.
Widziałem jego akta. Nigdy nie sprawiał problemów.
Ma maksymalną liczbę punktów.
Nigdy nawet nie zwyzywał strażnika.
O rany. Jak udało mu się tak żyć przez ponad 20 lat?
To jedyna osoba w tym więzieniu,
która przyznaje się do tego, co zrobiła, i naprawdę tego żałuje.
To prawda. On musi wyjść.
Jest tu od 1995 roku. Ile to już minęło?
Naczelnik powinien już wiedzieć. Chodźmy.
Jak możesz teraz czytać Biblię?
Jak tak dalej pójdzie, wyjdziesz stąd szybciej niż ja.
Został mi jeszcze tydzień,
a ty możesz wyjść za trzy dni.
To dobrze. Naprawdę jesteś zazdrosny?
Co ty gadasz?
Tylko stwierdzam fakt.
Boże... Wszystko, co robię, cię wkurza, prawda?
Tak. Dopiero teraz to zauważyłeś?
Bijmy się.
Idzie.
Min-chul, też nie mogę się doczekać.
Wszyscy są w biurze naczelnika. Idziemy.
BIURO NACZELNIKA
Dadzą znać przez telefon?
Najczęściej wysyłają list, ale w przypadku ważnych więźniów też dzwonią.
Min-chul jest znany, więc pewnie zadzwonią.
Powinni już byli zdecydować.
No tak. Nie mógł czekać w celi.
Hejka!
No i?
Jakie wieści?
Zgodzili się, prawda?
Nie.
Słucham?
To jakiś żart.
Jak mogli odrzucić podanie Min-chula? Jak to możliwe?
Powinniśmy trzymać się zasad!
Trzymaliśmy się ich.
Złożyliśmy wniosek.
Od 10 do 20 procent wniosków zostaje odrzuconych.
Cholera...
Odrzucili go, bo ma pecha. Opanuj się.
Poruczniku Paeng.
Proszę zachowywać się profesjonalnie.
Wiem, że chcesz wyjść jak najszybciej, ale co my możemy zrobić?
Tylko przekazuję informację.
Niedługo czas na specjalne zwolnienia świąteczne.
Są inne możliwości.
Następnym razem się uda. Jestem pewien.
Tak mi przykro. Aż mnie ściska w dołku.
Też źle się z tym czuję.
Przykro mi.
- Chodźmy jeść. - Co, do chuja? Przykro ci?
Wyczekiwał tej chwili każdej sekundy, każdego dnia.
Przykro ci?
Jak możesz powiedzieć to tak luźno
do kogoś, kto czekał na to od 22 lat?
No jasne.
To jak nadepnięcie komuś na stopę, kiedy idziesz po ulicy?
Jak szturchnięcie kogoś w łokieć?
Pewnie, to nic takiego.
Drobne wydarzenie podczas lunchu.
„Przykro mi”, tak jakby cię to obchodziło.
To wystarczy, tak?
Dość, poruczniku.
Jeszcze słowo i...
Szlag!
Chodźmy jeść.
Cholera jasna.
Hej.
Chodźcie na kawę.
Odprowadzę go.
Boże...
Chodź.
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Śmiało. Nie jadłeś cały dzień.
Dokąd poszedł porucznik Paeng? Jedzenie mu wystygnie.
Chcę znać przyczynę.
Chcę wysłać oficjalne zapytanie.
Poczekaj trochę.
Przesiedział już 80% wyroku.
Przez 22 lata nie było z nim problemów. Jak mogli odrzucić jego wniosek?
To musi być pomyłka.
Jeśli zna pan kogoś wyżej, proszę zapytać.
Jeśli nie, złożę wniosek o wyjaśnienia.
Muszę wyjaśnić Min-chulowi,
- dlaczego go nie wypuszczają. - Poczekaj!
Dlaczego mnie nie słuchasz, do cholery?
Dlaczego...
Też myślałem, że to odrzucenie wniosku było dziwne,
więc trochę popytałem.
Wiem, że to najlepiej zresocjalizowany więzień tutaj
i dobry człowiek.
Wiem o tym, jasne?
Nie interesuje mnie to.
Co powiedzieli? Jaki jest powód?
Pewnie czekają na świąteczne zwolnienia.
Niedługo podadzą listę.
Powiedzieli, że jeśli teraz go odrzucono,
to najprawdopodobniej wtedy go wypuszczą.
- Płaczesz? - Zwariował pan?
Bądź milszy.
Proszę, dupku.
Wiecie co...
W każdym razie...
powiedz mu, żeby się nie załamywał i czekał.
Dobre wieści nadejdą.
A co, jeśli nie?
Nie możemy znowu mu tego zrobić.
Nie powiem mu.
Dobrze.
Nic mu nie mówmy.
Jeśli znów nie dostanie zwolnienia, jak spojrzymy mu w oczy?
Boże...
Wszystko w porządku.
Nic mi nie jest.
Idź spać. Nie spałeś wczoraj.
Jasne.
Naprawdę?
Jest na liście? Jesteś pewien?
Tak słyszał naczelnik, ale musimy poczekać na ogłoszenie.
Ministerstwo Sprawiedliwości ogłasza specjalne zwolnienia.
Do tego czasu to tylko plotki.
Nie mówcie nic Min-chulowi, jasne?
Nie możemy dwukrotnie złamać mu serca.
Kapitan Na to psychopata? Słyszałem, jak odzywał się do Min-chula.
Dlatego nie mogę przestać przy nim przeklinać.
Nie jestem w stanie.
Wyzywasz wszystkich.
To ich wina.
Nie umiesz się powstrzymać?
Kiedyś będziesz miał przez to problemy.
Myślisz, że całe życie będziesz
takim kulturalnym strażnikiem, który nie przeklina?
Poczekaj kilka lat. Wtedy pogadamy.
Przeklinam, kiedy trzeba.
Ale nie nazywam wszystkich dupkami, tak jak ty.
Właśnie. Pogadamy za kilka lat.
Hej.
To jest z plastiku?
Tak. Chciałeś to zjeść? To jest tylko do patrzenia.
Czemu kupiłeś sztuczny makaron?
Może kapitanowi Na przydarzyło się coś, o czym nie wiemy.
Jak inaczej mógłby być aż tak mało empatyczny?
Musi o coś chodzić, prawda?
Nie, po prostu jest taką osobą.
HYEONG-SU NA
KODEKS STRAŻNIKA WIĘZIENNEGO
- Popraw krawat. - Tak jest.
Powinieneś mieć identyfikator na szyi.
Tak jest.
HYEONG-SU NA
Jest tak zimno.
- Tak zimno. - Cholera.
RZECZY OSOBISTE
HAN-YANG YOO
ZAKŁAD KARNY SEOBU
To twoje ostatnie widzenie. Wychodzisz za trzy dni, prawda?
- Tak. - Cieszysz się?
Będę przychodził w odwiedziny. Niech pan uważa na siebie, dobrze?
Martwię się o pana.
Jest pan jak bomba zegarowa.
Je-hyeok, czy ten człowiek
to wariat?
Nie. On po prostu lubi obrywać.
Han-yang: brak widzeń
i dziesięć dni w izolatce za obrazę strażnika.
- Niech pan nie zapesza. - Za późno.
Dupku. Zobaczmy, czy uda ci się wyjść...
Dołożę ci 1800 lat do wyroku.
Co? Aż 1800 lat? Uważaj, co mówisz, dupku.
„Dupku”? Ty dupku...
Boże. Złamał mi rękę! Ale boli!
Ratunku! On chce mnie zabić!
Porucznik Paeng mnie morduje.
Pomocy!
Daj spokój.
Czemu to tyle zajmuje? Ji-won czeka.
Paf!
Min-chul.
- Wszystko w porządku? - Nic mi nie jest.
Już zapomniałem.
Miałem za duże oczekiwania. Powinienem się cieszyć,
że żyję i jestem zdrowy.
Byłem zbyt zachłanny.
Przepraszam.
Żyję tu od 22 lat.
Jestem pewien, że trzy ostatnie szybko miną.
Nic mi nie jest.
Fakt, że postawił się pan kapitanowi Na
w moim imieniu, mi wystarczy.
Dziękuję.
Wiesz...
Nieważne.
Świetnie!
- Udawaj, że nic nie wiesz. - Jasne.
Mógłby znów zostać zraniony.
Mam nadzieję, że się uda.
Niedługo to ogłoszą.
Nie widziałeś Yeoma, prawda?
Gdzie miałbym?
Nie chodzę do pracy, tylko trenuję.
Jest bardzo podstępny. Uważaj na siebie, dobrze?
Na pewno szuka sposobu na zdobycie pieniędzy.
Ma obsesję na ich punkcie.
To prawda.
Pewnie szuka jakiegoś bogatego i naiwnego więźnia.
Mówisz o mnie?
Ja nie mam pieniędzy.
Będę ostrożny.
Hej, Sang-jae.
Zabawnie cię tu widzieć.
Dzień dobry.
Ćpuny są dobre w szukaniu sponsorów.
Ale nie potrafią realizować planów.
Tak czy siak, razem z nimi...
znikło moje źródło dochodów.
Sang-jae.
Pokaż, co potrafisz.
Dalej masz długi hazardowe, prawda?
To było dawno temu.
Zostało mi niecałe 100 milionów.
A Je-hyeok Kim?
Może weźmiemy się za niego i zabierzemy mu z 300 milionów?
To dla niego żadne pieniądze.
Jest niebezpieczny. Może ci zaszkodzić, jeśli go wkurzysz.
Trzeba to dobrze zaplanować.
To wszystko.
Gdzie Je-hyeok Kim?
A co? Chcesz jego autograf?
Tak, jestem fanem.
Je-hyeok Kim
to mój ulubiony zawodnik.
Przykro mi, ale już tu nie pracuje.
Słyszałem, że skupi się na treningu w sali w szklarni.
W szklarni jest sala ćwiczeń?
Zgadza się.
Nie wiedziałeś?
Ma specjalnie miejsce na treningi.
Dostał je od naczelnika. Jest całkiem niezłe.
Ma tam wszystko, czego potrzeba do treningu.
Rozumiem.
Poczekaj w restauracji z budae jjigae.
Kto powiedział, że przyjadę? Poczekam w domu.
Hej.
Nie śmiej się.
Jesteś wredny, nabijasz się ze mnie.
Nie chcę, żebyś widział,
jak wychodzę z więzienia.
Ani mój ojciec. Spotkajmy się w restauracji.
Mój tata też przyjdzie.
- A mama? - Ona nie.
Pracowała nawet wtedy, kiedy umarła jej matka.
Na pewno nie przyjdzie.
Naprawdę już nie ćpasz?
A nie widać?
Naprawdę.
Zaufaj mi.
No dalej, powiedz, że mi ufasz.
Ufam ci.
Mam coś dla ciebie.
Dam ci, kiedy wyjdziesz.
Co to takiego? Co to za prezent?
Co? No powiedz.
Dam ci, jak wyjdziesz.
Daj mi teraz. Chcę go teraz.
Co to? Co to za prezent?
- No powiedz! - Widzenie zakończone.
- Proszę wyjść. - Hej.
Idę. Do zobaczenia na zewnątrz.
Hej, cicho bądź.
Ji-won! Jaki prezent?
Powiedz mi, bo umrę! Umrę z ciekawości!
Ji-won!
Hej, Ji-won!
- Co? Co jest? No już. - Ji-won.
- Nie, on wróci. - Puść mnie.
Naprawdę wróci!
- Ji-won! - Ile ty ważysz?
Na dworze jest zimno?
Jest tak samo jak tutaj.
Wiesz, jaka jest pogoda. Taka sama.
Nie, proszę pani. Jest zupełnie inna.
Tutaj jest zimniej niż na zewnątrz.
Tak już jest w więzieniu.
Nie mów do mnie „pani”.
Nie bądź taki oficjalny.
Bo nie przyjdę więcej.
Jest mi ciężko.
Ale spróbuję.
Spróbuję...
Spróbuję, proszę pani.
No dobrze.
Swoją drogą...
dlaczego ja?
Wielu więźniów jest tutaj od lat.
Czemu chcesz rozmawiać ze mną?
Czy ty...
mnie znasz?
Nie. Skąd miałabym cię znać?
Nie jesteś może...
przypadkiem...
moją córką?
Jesteś...
moją córką...
prawda?
Tak.
Jestem twoją córką.
Jak...
Jak to... Jak...
Jak to możliwe?
ZIMA 1995 ROKU
Nie były drogie?
To podróbki.
Dziękuję.
- Boże. - A właśnie. Muszę ci coś powiedzieć.
Co?
Nie, powiem ci wieczorem.
Miłego dnia.
Nie wygłupiaj się.
Czekaj, naprawdę muszę ci coś powiedzieć.
Co? Co takiego? Słońce zaraz zajdzie!
Kocham cię.
Oj, dzieciaku. To głupie... Wychodzę.
Zamknij za mną.
Jasne. Pa.
Na razie.
Ty dupku!
Giń!
AKTA RODZINNE
Numer 11, proszę podejść do okienka 5.
Poproszę dwie kopie moich akt.
Dostałaś stypendium?
Skąd pani wie?
Przed tobą przyszły trzy osoby, które też je dostały.
Rozumiem. Szkoła o nie prosiła.
Po co innego ktoś w twoim wieku potrzebowałby akt rodzinnych?
Proszę. To będzie 2000 wonów.
Dziękuję.
Mamo.
OJCIEC: MIN-CHUL KIM
Mówiłaś, że ojciec jest w niebie.
Powiem ci wszystko osobiście.
Przyjadę jutro do Seulu.
Nie, mamo. Powiedz mi teraz.
Słyszałam, że jest w Zakładzie Karnym Seobu.
Siedzi w więzieniu.
Udawaj, że nie istnieje.
Nic się nie zmieniło.
Możemy dalej żyć same, tak jak wcześniej.
Przepraszam.
Nie wiedziałam, jak ci to powiedzieć.
Twój ojciec zrobił coś bardzo złego,
ale nie nienawidzę go.
Był dobrym człowiekiem.
Był dla mnie wspaniały
i naprawdę go lubiłam.
Jesteś dzieckiem zrodzonym
z miłości ojca i matki, rozumiesz?
Halo? Zakład Karny Seobu?
POCZEKALNIA DLA ODWIEDZAJĄCYCH
Cześć.
Nie tak.
Hej.
Odwiedzająca Min-chul Kima.
Wejdź.
Dobrze.
Idziesz?
Boże, nie rób tego.
Nie.
Będzie w szoku.
Nie rób tego.
Chcę go zobaczyć.
Mojego tatę.
Chcę sama się przekonać,
czy to dobry człowiek.
POMOCNIK SKRZYDŁA 6A
Przerobiono całą szklarnię,
tylko po to, żeby mógł trenować?
To jest specjalnie traktowanie.
Nieźle.
SZKOLENIA
Potajemnie spotkam się z Je-hyeokiem.
Jak? Zawsze ma obstawę.
Po to mamy gońca.
Zajmę się tym.
Myślę...
że trzeba to upublicznić.
Znajdź dziennikarza, którego możemy kontrolować.
Jakiegoś naiwniaka, który napisze artykuł o podłej gwieździe, Je-hyeok Kimie,
który wykorzystuje swoją sławę.
Hej, mogę złapać jedną?
Kiedy na ciebie patrzę, czuję, że dam radę.
Cztery, trzy, dwa, jeden.
Chyba złamałem palec!
Hej. Jak ty to robisz? Nie boli cię to?
Nie.
Ale z ciebie cyborg.
Spadaj, Garus. Je-hyeok czeka.
Dobrze.
Myślę, że wróci do gry szybciej, niż się wydawało.
Bez problemu zacznie rzucać stuczterdziestki.
Nie wymagam wiele.
Chcę tylko raz zobaczyć go na boisku.
Nie powinien zrobić sobie przerwy?
Przemęczy prawe ramię, zanim nauczy się go poprawnie używać.
Cholera. Co mam powiedzieć?
Zrób coś, żeby przerwał.
Je-hyeok, kiedy przyjdzie Ji-ho?
Nie przyjdzie?
Dlaczego?
Jego dziewczyna to jego pięta achillesowa.
Mam to samo.
Kiedy mu to powiedzieć?
Nie jesz? Powinieneś coś zjeść.
Dobrze.
Powoli.
Dzięki.
Chyba jesteś już czysty.
Wyglądasz też na zdrowszego.
To dzięki kroplówkom. Leki szybko na mnie działają.
Jeśli znowu zaczniesz ćpać i tutaj wrócisz,
naprawdę cię zabiję.
Po co miałbym wracać? Naprawdę już nie ćpam.
Jest uprzejmy. Chyba odzyskał rozum.
Nie urządzicie mi przyjęcia pożegnalnego?
Mam tak po prostu odejść?
Nie zasłużyłeś na przyjęcie.
Co niby mamy świętować?
Co?
Właśnie. Gdzie to jest?
Ty...
Hej!
Hej. Otwieraj.
Otwieraj, śmieciu!
Zwariowałeś? Czemu miałbym otworzyć? Nie ma mowy.
Chyba widzimy to ostatni raz.
Oby Han-yangowi dobrze się wiodło na zewnątrz.
Tak będzie.
Jest normalny, kiedy nie ćpa.
To prawda.
Dopóki nie ćpa,
to normalny i dobry dzieciak.
Nie dorwiesz mnie tak łatwo.
Ćpanie to problem.
Ciężko jest je rzucić.
Naprawdę ciężko.
PRAWDZIWA RESOCJALIZACJA
Dzień dobry.
Wcześnie przyszedłeś, Ji-won.
- Proszę usiąść. - Dobrze.
Przyjechał pan taksówką?
Nie, samochodem żony.
Tutaj, skarbie.
Han-yang zemdleje.
Dzień dobry.
Współczuję ci. Nie mogłeś spać z powodu swojego kolegi.
Co za dupek. Niech tylko wyjdzie.
Pobiję go tofu.
Ona tak wyraża miłość. Przesadza, prawda?
Moje życie jest beznadziejne.
ZAMKNIĘTE
PIKANTNE ŻEBERKA MISTRZA YOO
DZISIAJ NIECZYNNE
Nasz syn wychodzi z więzienia. Przyjmujemy gratulacje.
Wychowamy go na dobrego człowieka.
No idź.
Wiem, że nie chciałem, by tu czekali...
ale naprawdę nie przyszli.
Posłuchali mnie.
27 PAŹDZIERNIKA PIĄTEK, 5.10
Co mu tyle zajmuje?
Musi pożegnać się ze strażnikami,
no i cała procedura trochę trwa.
Zaraz będzie, proszę się nie martwić.
Cześć.
Proszę.
Ty dupku.
Cholera.
Han-yang Yoo, policja.
Jesteś aresztowany za zażywanie i posiadanie nielegalnych substancji.
Masz prawo zachować milczenie.
Masz prawo do adwokata.
Idziemy.
Dobra robota.
SONGYI BUDAE JJIGAE
OTWARTE
To transmisja dla 50 tysięcy więźniów.
Nazywam się Min-joo Lee, a to audycja Borami.
Ostatni dzień października zaczniemy od piosenki Yong Lee „Zapomniana pora”.
Niedługo zacznie się zima.
Może popracujcie nad sprawnością fizyczną,
żeby przeżyć długą zimę w zdrowiu?
Miłego dnia.
Trzymaj mocno, dobra?
Nie umiem mocniej.
Schudnij trochę!
Co?
Znowu się wkurzyłeś?
Tak łatwo cię ostatnio zdenerwować.
Nie jestem zły. Nieważne.
Je-hyeok mi potem pomoże.
Jest zajęty.
Przepraszam, naprawdę. Zrobię to, chodź.
Przestań, nie zachowuj się tak.
Zostaw mnie, naprawdę.
Jestem wkurzony, jasne?
Min-chul, widzenie.
Przychodzi codziennie.
Dobrze.
Idziemy.
Nieźle, szefie. Nieźle!
Co jest? Jak śmiesz tu przychodzić?
Je-hyeok Kim.
Naczelnik chce się z tobą widzieć.
Tak jak sądziłem, nie boisz się.
Wiedziałem, że w końcu się spotkamy.
Czego chcesz?
Wiele.
Chcę od ciebie...
wiele.
Niedługo wychodzisz, prawda?
Wracasz do Nexen.
Musisz być w dobrym nastroju...
więc trochę go zepsuję.
Mój znajomy dziennikarz ciągle prosi mnie o przysługę,
więc chcę mu coś dać.
„Supergwiazda Je-hyeok Kim jest wyjątkowo traktowany w więzieniu.
Specjalnie dla niego przerobiono szklarnię, żeby miał gdzie trenować.
Strażnicy też traktują go wyjątkowo”.
Wiesz, to...
Więc?
Czego chcesz?
A jak myślisz?
Kasy.
Chcę 300 milionów.
Co? To dla ciebie drobne.
To mój numer konta.
Wpłać w tym tygodniu.
Albo Nexen wpadną w kłopoty.
Nowy zawodnik z chujową reputacją.
Hej!
Szefie.
- Tak? - Położyłem koc. Powinieneś iść spać.
Jasne.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Wpłaciłem ci trochę na konto.
Jesteś moim łapaczem.
Za miesiąc będzie więcej.
Dziękuję za twoją ciężką pracę.
Jung-woo.
Nie wiesz nic o ponownym procesie, prawda?
Musimy jeszcze poczekać.
Podobno trwa to co najmniej trzy miesiące.
Boże. Czemu tak długo?
Jeśli się uda, to koniec?
Wyjdziesz?
Nie.
To tylko przyjęcie wniosku.
Potem ponowny proces.
To się nigdy nie skończy.
Nigdy.
Ale jeśli przyjmą mój wniosek,
najprawdopodobniej wygram proces.
- Rozumiem. - Najważniejsze jest to,
żeby sąd przyjął wniosek
i uznał nasze argumenty.
Sam proces to formalność.
Prawdopodobieństwo, że mój wniosek zostanie przyjęty...
to mniej niż pięć procent.
Nie martw się, Jung-woo.
Uda się.
Jeśli nie, po co mamy prawo?
Nie powinienem robić sobie nadziei,
ale nie mogę spać, kiedy o tym myślę.
Prawda o sprawie Demonicznego Kapitana
Trzech żołnierzy wyznaje, że sierżant Oh zabił szeregowego Parka
Wszystko się zmieniło przez noc. Teraz sierżant Oh jest demoniczny!
Zostanie zlinczowany. Nazywają go potworem i zabójcą.
Świat otworzył oczy na prawdę. Jak dobrze!
Tak. Zastanawiałem się, czemu nie ma nic w wiadomościach.
Powinni byli napisać coś wcześniej.
Trzech żołnierzy wyznaje, że sierżant Oh zabił szeregowego Parka
Jung-woo musi być w szoku.
Chciałem mu dzisiaj powiedzieć...
ale artykuł był szybszy.
Pospieszyli się, żeby być pierwszymi.
Nie jest źle. Komentarze są pozytywne.
Trzeba było wypuścić to wcześniej.
Nie, to idealny moment. Dobrze zrobiłeś.
Musimy zrobić wszystko, żeby doprowadzić do ponownego procesu.
Zastanawiam się, gdzie jest sierżant Oh. Podobno rzucił pracę.
Ciężko mi uwierzyć, że ktoś taki pracował w dużej firmie.
Nie mogę uwierzyć.
Mieszka w hotelu w Gangwon.
Ma tam penthouse.
Świetnie sobie radzi.
Skąd wiesz?
Bo go śledzę.
Niezależnie od tego, czy wniosek przejdzie
i czy wygramy proces, chcę choć raz...
mu przyłożyć.
Trzymajmy się prawa.
Róbmy wszystko zgodnie z prawem...
ale zanim pójdzie do paki...
chcę mu chociaż raz przywalić.
Inaczej zwariuję.
Dziękuję. Czuję się znacznie zdrowiej.
Czujesz się? Myślę, że jesteś zdrowszy.
Cieszę się, że ma chłopaka.
Kogoś, kto jej pomoże w trudnym czasie.
Ten koleś to drań.
Powiedziała, że garnek jest gorący,
a on go dotknął i oskarżył ją o to, że się oparzył.
Je-hee jest bardzo zestresowana, prawda?
Była nawet ostatnio na policji.
Kiedy?
Wtedy, kiedy miał padać śnieg, ale zamiast niego była ulewa.
Musisz się cieszyć,
że facet wycofał zarzuty. Słyszałeś, prawda?
Tak.
Do jutra.
Jasne. Dziękuję za twoją pracę.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Na razie.
Jest ciepła.
Całą drogę przytulałem tę kawę.
Co?
Widziałam, jak ją kupiłeś.
Też byłam w sklepie.
Naprawdę?
PRZYSTANEK GANGNAM-GU - RADA DZIELNICY
- Joon-ho. - Tak?
Coś zrobiłam.
Co? Co zrobiłaś?
Chcę jechać do Gwangju
i otworzyć tam swoją restaurację.
Zawsze o tym marzyłam.
Zadzwonił dzisiaj do mnie agent.
Miejsce, które mi się podobało, wystawiono za niską cenę.
To świetnie.
Czuj się wyróżniony. Nie powiedziałam nawet mamie.
Pierwszy o tym słyszysz.
Je-hee...
dlaczego mówisz mi tylko dobre wieści,
a złe ukrywasz?
Słyszałem, że klient wniósł zarzuty i byłaś na policji.
Czemu mi tego nie powiedziałaś?
Mogę cierpieć sama.
Nie musisz cierpieć ze mną.
Hej! Sam umiem o siebie zadbać. Czemu się o mnie martwisz?
Nie wiedziałem, że masz taki ciężki dzień,
i bełkotałem o nartach i o tym, jakie pyszne jest risotto.
Musiałaś czuć się okropnie.
Czemu traktujesz swojego chłopaka jak idiotę?
Je-hee.
Od teraz mów mi też o smutnych
i trudnych rzeczach.
Będę się martwił. Będę zły
i zaniepokojony, jeśli coś ci się stanie.
Ale chcę wiedzieć.
Powinienem wiedzieć.
To twoje życie.
Jasne?
Dobrze.
Grzeczna dziewczynka.
Wiesz...
jesteś taki miły, nawet kiedy jesteś wkurzony.
Co?
Jesteś taki uroczy.
Myliłam się.
Ale kiedy mi to wypomniałeś...
w ogóle się nie zdenerwowałam.
Chyba dlatego jesteś moim wymarzonym facetem.
Boże...
Dobrze oceniam ludzi.
Jasne.
Nie dam ci odejść.
Jestem taka bezwstydna.
Mogę cię pocałować?
Czas mija.
Ponoć straciłaś stypendium.
Pomówmy o czymś innym.
Tęskniłem.
Znowu nosisz pierścionek.
Oczywiście, mam go od ciebie.
Kiedy je kupiliśmy, też nie dostałam stypendium.
Byłam zajęta randkowaniem.
JESIEŃ 2015 ROKU
CUDOWNY MASAŻ DŁONI
Podoba ci się?
Nic nie czuję.
Zrobiłaś to mocno, prawda?
Teraz ja spróbuję. Odwróć się.
Wspaniałe uczucie.
Niesamowite.
Ręka.
Nie zdejmuj go, dobrze?
A gdzie twój?
Tadam.
Nigdy go nie zdejmę.
Jak miotacz może nosić pierścionek?
Noś go tylko na spotkania ze mną.
Dobrze.
Nie masz teraz sesji? Powinnaś się uczyć.
Nie muszę, poradzę sobie.
Idziemy do kina?
- Jasne. - Albo nie.
- Chodźmy pić. - Jasne.
Nie zgadzaj się na wszystko. Może jutro będziesz musiał grać.
Masz rację.
Zgadzasz się na wszystko.
Nie masz charakteru.
To nieprawda.
Po prostu wszystko lubię.
Z tobą...
pasuje mi wszystko...
Wystarczy.
- Świat... - Dość.
To dlatego, że naprawdę...
Czuję się niezręcznie. Przestań.
Nie. Nic nie mów.
- Najbardziej na świecie... - Przestań.
- Uwielbiam... - Przestań!
Eun-su Kim ładnie brzmi.
Mama powiedziała, że chciała się tak nazywać.
Wiesz, jak się nazywa, prawda?
Mi-suk Jeong.
Chyba nie było ci łatwo się ze mną spotkać.
Jestem mordercą.
Siedzę w więzieniu.
Nie bałaś się?
Mama nazwała cię dobrym człowiekiem.
Trafiłeś do więzienia przed moim urodzeniem,
ale powiedziała, że jesteś dobry.
Chyba dalej coś do ciebie czuje.
Chciałam to zobaczyć na własne oczy.
Po spotkaniu z tobą...
widzę, że miała rację.
Dzięki.
Widzenie zakończone.
Proszę wyjść, żeby kolejna osoba mogła odbyć swoje.
- Pójdę już. - Wrócisz...
jutro, prawda?
Jasne. Do jutra.
Tato.
Boże...
co zrobiłeś z moimi modlitwami
z ostatnich 20 lat?
Błagałem o to...
żeby o mnie zapomniała...
poznała innego mężczyznę i wiodła szczęśliwe życie.
Tak bardzo tego chciałem.
Dlaczego uczyniłeś mnie takim grzesznikiem?
Co mam zrobić z moim grzechem?
Wiedziałeś, prawda?
To po to, żebym...
To moja pokuta, prawda?
Nie potrafię już...
niczego ani nikogo żałować czy nienawidzić.
Została mi tylko wdzięczność.
Boże...
dziękuję ci za córkę anioła.
Zabiłem człowieka...
i nawet nie wiedziałem...
że moja córka się urodziła.
Dziękuję ci bardzo...
za zesłanie mi...
anielskiej...
anielskiej córki, która nazywa mnie tatą.
Bardzo dziękuję.
Nie mógłbym...
chcieć już niczego więcej.
Proszę, pozwól mi ją często widywać.
Jeśli pozwolisz mi...
często widywać córkę...
mogę zostać w więzieniu do końca życia.
Nie przeszkadza mi to.
Proszę, Panie.
Dlaczego tak długo się modliłeś? Bóg nie ma czasu.
Dziękowałem Bogu.
Powiedziałem, że dziękuję mu za wszystkie błogosławieństwa
i że mogę gnić w więzieniu do końca życia.
Dziękowałem mu jak szalony. Taka była moja modlitwa.
Wybacz,
ale Bóg nie spełni twojego życzenia.
Min-chul.
Wychodzisz na specjalne świąteczne zwolnienie.
Zostałeś...
zwolniony.
PRAWDZIWA RESOCJALIZACJA
Słucham?
Może pan powtórzyć?
Min-chul
wychodzi na specjalne świąteczne zwolnienie.
Został wybrany!
Ja! Ja też!
Muszą tylko zajmować się współdzielonymi miejscami
i uważać na siebie.
Powstaje ruch dbający o ochronę przeciwpożarową.
Kolejna wiadomość.
Ogłoszono dzisiaj listę więźniów, którzy wyjdą na specjalne
świąteczne zwolnienie warunkowe. Minister Sprawiedliwości zdecydował
o zwolnieniu 758 przykładnych więźniów.
To między innymi radny Jeong-yeon Lee,
skazany na dwa lata i sześć miesięcy za oszustwa finansowe,
i jeden ze współwinnych morderstwom w klubie Songjin,
które wzburzyły naród w 1995. Początkowo skazany na śmierć, potem na 25 lat:
więzień Kim.
Każde więzienie otrzyma listę przyznanych zwolnień,
a wybrani więźniowie
zostaną wypuszczeni przed świętami.
Ty!
- Ty! - Co, do chuja?
Zwariowałaś?
Cholera. Walnięta dziwko...
Kim jesteś?
Starszym bratem kapitana Jung-woo Yoo, skurwysynu.
Wszystko w porządku?
Coś się pani stało?
Jest pani...
matką szeregowego Parka?
Przepraszam.
Powiedziałam ci tyle okropnych rzeczy.
Naprawdę mi przykro.
Nie szkodzi.
Rozumiem...
co pani czuła.
Prawda jest taka...
że po śmierci syna
przeczytałam jego dziennik...
w którym pisał
tylko o jednej osobie.
O tym...
jak bardzo szanuje kapitana Yoo...
i jak marzy o tym...
by stać się taki jak on.
Wcześniej...
w ogóle tego nie rozumiałam.
To nie miało dla mnie sensu.
Ale teraz wiem...
że kapitan Yoo
był jedyną osobą...
której ufał Jun-yeong.
Zrobiliśmy mu
coś okropnego. Przepraszam.
Naprawdę przepraszam.
Nie szkodzi.
Naprawdę.
My...
My rozumiemy.
Ja...
i Jung-woo...
wszystko rozumiemy.
W SŁUŻBIE PRAWU WZMOCNIONE MORALE
Co?
Nie mam kasy.
Ale z ciebie idiota.
Nie wiedziałeś o tym?
Przestań...
mnie tutaj wzywać.
Jestem zajęty, dupku.
Chodźmy. Nie mam klucza.
Zabierz mnie do celi.
Co?
Ten dupek.
NIEUPOWAŻNIONYM WSTĘP WZBRONIONY
Zadzwoń do dziennikarza.
O rany...
Je-hyeok Kim to idiota.
Mówiłem, że to psychol.
Cholera... Je-hyeok, walnięty kretyn.
Zrób zdjęcie.
Powiadomiłem już dziennikarza i jest gotowy napisać artykuł...
ale musimy mieć zdjęcie.
Daj mi zdjęcie tej szklarni.
Je-hyeok...
Niewiarygodne.
Znowu nosisz pierścionek.
Oczywiście, mam go od ciebie.
Kiedy je kupiliśmy, też nie dostałam stypendium.
Byłam zajęta randkowaniem.
Ji-ho.
Mam problem.
Co mam robić?
Jeśli powiem naczelnikowi albo Joon-ho,
ten dupek pójdzie do dziennikarza.
Chcę iść...
i mu natłuc...
ale tylko sobie tym zaszkodzę.
Wariuję.
To przestań.
Przestań trenować.
Ja...
wychodzę za dwa miesiące.
Już prawie wróciłem do formy. Jestem już niemal dość szybki.
Mam przestać trenować?
Je-hyeok.
Chcesz grać w baseball czy być najlepszy?
Masz rację. Zostały ci dwa miesiące.
Tylko dwa miesiące.
Dojście tu wiele cię kosztowało.
Nie możesz tego zepsuć przez jakiegoś śmiecia.
Możesz wrócić do gry dwa miesiące później.
Świat się nie skończy, jeśli nie będziesz trenował dwa miesiące.
Nawet jeśli wrócisz dwa miesiące później, nic złego się nie stanie,
więc uprzątnijcie tę szklarnię.
Grzeczny chłopiec.
Czyli nie możesz już trenować.
Nie. Czemu miałbym zniszczyć twoją salę treningową? Nie.
W porządku.
Ludzie mówią, że to wyjątkowe traktowanie.
Miałem już dość treningów.
- Dziękuję. - Kto mówi, że to wyjątkowe traktowanie?
Przyprowadź ich do mnie, wrzucę ich do izolatki.
To jest wyjątkowe traktowanie.
Zapewniłeś mu je.
Zawsze mówiłem, że to nie w porządku.
Skoro chce pozbyć się tego miejsca, ja się tym zajmę.
W porządku?
Boże... Jest taki wkurzający. Nie mogę z nim wytrzymać.
Co się stało? Dlaczego biegniesz?
Garus.
Jest w izolatce.
Złapali go na dilerce...
i dostał 30 dni w izolatce.
Kto na niego doniósł?
Yeom.
Ten dupek poszedł prosto do strażników.
Pomagam ludziom przyznać się do winy i odpokutować.
Co powiedziałeś, dupku? Powtórz.
Zostaw mnie!
Daj mu się wyszczekać. Nie pozwól się sprowokować.
- Ty to potrafisz? - Tak, potrafię!
Porucznik Paeng poniesie konsekwencje swojego zachowania.
- Nie mieszaj się w to. - Wiedziałem, że przez swój charakter
wpakuje się w kłopoty.
Ich ścieżki się rozejdą.
Jutro wychodzi Min-chul, prawda?
Je-hyeok Kim też.
Co będzie, gdy nasz drogi kapitan Yoo zostanie tam sam jak palec?
Nie przejmujcie się mną. Też niedługo wyjdę.
Przyszedł do mnie. Jest tam napisane, że jeśli będę zeznawać, zginę.
- O co chodzi? - Masz jakąś przesyłkę
dla Jung-woo Yoo?
Przepraszam.
Kto jest następnym celem?
Ja się tym zajmę. Poradzę sobie.
Z czym? Nic nie rób.
Już prawie koniec.
Je-hyeok Kim.
Spłacisz je swoim ciałem.
Przyjdź o północy do spalarni. Sam.
Nic nie może ci teraz przeszkodzić.
Zostaniesz ze mną, nawet jeśli porzucę baseball, prawda?
Napisy: Arianna Sugier